راهکارهای بهبود وضعیت نمره کشور در شاخص EDGI مبتنی بر بند (ث) ماده ۱۰۷ قانون برنامه هفتم پیشرفت؛ نگاشت نهادی در کشور

شاخص توسعه دولت الکترونیکی (EGDI) که توسط سازمان ملل متحد منتشر می‌شود، یکی از مهم‌ترین ابزارهای ارزیابی میزان پیشرفت کشورها در بهره‌گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای ارائه خدمات عمومی محسوب می‌شود. این شاخص نه‌تنها وضعیت دولت الکترونیکی را در سطح ملی و بین‌المللی نشان می‌دهد، بلکه به‌عنوان ابزاری راهبردی در سیاست‌گذاری‌های کلان و ارزیابی عملکرد کشورها در حوزه حکمرانی دیجیتال نیز به کار گرفته می‌شود. در این میان، بهبود جایگاه ایران در رتبه‌بندی جهانی این شاخص، از منظر اعتبار بین‌المللی و نیز به‌عنوان بخشی از اهداف کلان توسعه‌ای کشور، از اهمیت بسزایی برخوردار است.

جمهوری اسلامی ایران در اسناد بالادستی متعدد، از جمله برنامه‌های توسعه‌ای و سند دولت هوشمند، به ضرورت توسعه دولت الکترونیکی و ارتقای شاخص‌های بین‌المللی مرتبط با آن تأکید کرده است. تحقق این هدف مستلزم مشارکت و هماهنگی میان مجموعه‌ای از نهادها، سازمان‌ها و بازیگران کلیدی در سطوح مختلف حاکمیتی است؛ بازیگرانی که هر یک در شکل‌دهی به ابعاد گوناگون EGDI، اعم از خدمات برخط، زیرساخت‌های مخابراتی و سرمایه انسانی، نقش مؤثری ایفا می‌کنند.

در این گزارش، تلاش شده است با مروری بر ساختار و اجزای شاخص EGDI، نحوه محاسبه زیرشاخص‌های آن به‌صورت دقیق تبیین شود. در ادامه، با تحلیل فرایندهای مرتبط با جمع‌آوری داده‌ها و تهیه گزارش‌های بین‌المللی، بازیگران اصلی و تأثیرگذار ایران در فرآیند شکل‌گیری نمره نهایی این شاخص شناسایی و معرفی گردیده‌اند. شناسایی این بازیگران نه‌تنها در جهت تحلیل وضعیت فعلی و آسیب‌شناسی عملکرد کشور مفید خواهد بود، بلکه گامی مؤثر در مسیر برنامه‌ریزی برای بهبود جایگاه ایران در دوره‌های آتی انتشار شاخص توسعه دولت الکترونیکی به‌شمار می‌آید.